Met een ‘goedemiddag’ stapt ze het klaslokaal binnen en gaat recht op haar doel af, de enig aanwezige Mac.
Krischhhhh
Ze negeert het protest van de stoel en zet zich waardig neer.

Ze duwt op de schakelaar  
een vrij veld komt tevoorschijn
ze gebruikt een code 
– voorbehouden voor cursisten – 
ze start Safari
een vrij veld licht op
ze tikt een url in
– dat van haar website –
twee vrije velden verschijnen
ze typt haar naam 
dan haar paswoord 
bevestigt met een return
gaat naar het dashboard
dan naar Pagina’s
en naar Nieuwe Pagina
bevestigt met een return.
‘Voila, start!’

Haar buur kijkt haar onderzoekend aan.
’Je was er vorige week niet’ zegt hij.
’Was je ziek?’
Ze kijkt niet op.
’Neen’ zegt ze.
’Was je op reis?’
‘Pfffffffff.’
’Ha ha ha, mevrouwtje zucht.’
‘Had je er geen zin in?’
‘Bleef je zonnen in je tuinstoel?’
‘Met een boek zeker?’
Kladsch boem!
Haar stoel tuimelt achterover.
Zij – rechtop – kijkt op hem neer.
’Waar bemoei jij je mee?’
Haar wangen gloeien als hete kolen.
Een oud zeer.
Sneller dan een haas draait ze zich om
en verlaat het klaslokaal.
Ja, ze schaamt zich.
Haar verlegenheid wil ze niet met hem delen.
Nog niet.