PANTOUM

Valkuil
Ik zie een vreemd, peervormig, geel voorwerp

met een doorzichtige, koepelvormige bovenkant.

Ik ken het niet maar het trekt me aan.

Ik zie een vreemd, peervormig, geel voorwerp.

Ik wil weten wat het is.

Ik ken het niet maar het trekt me aan.

Bovenaan is een touwtje om het op te hangen, maar het staat op een muur.

Ik wil weten wat het is.

Even vragen aan Google Lens.

Bovenaan is een touwtje om het op te hangen, maar het staat op een muur.

Het is een wespenval!

Dat ik dat niet zelf uitvogelde.

Even vragen aan Google Lens.

Ik zie een vreemd, peervormig, geel voorwerp.

Valkuil.

RIJMENDE RONDELEN

Wreemd, ik weet niet wat ik heb.

Ik kom niet meer op namen.

Ik laat me helpen door een app.

Wreemd, ik weet niet wat ik heb.

Ik verdwaal in mijn eigen web.

Donkere wolken pakken zich samen.

Ik kom niet meer op namen.

Wreemd, ik weet niet wat ik heb.

Help, ik schreef wreemd met een w!

Niet enkel namen, ook woorden ontglippen me.

Ik vind het nog erger dan diarree.

Help, ik schreef wreemd met een w!

Daar ben ik mooi mee.

In mijn hoofd is er geen plaats voor pais en vree.

Niet enkel namen, ook woorden ontglippen me.

Help, ik schreef wreemd met een w!

SPIEGELELFJE

Zevenkerken

of Zevenbergen

ik twijfel weer

wat maakt het uit

verwarring


verwarring

wreemd met een w

wreed of vreemd
fout of

juist

Pantoum

Helikoptertjes in de abdijtuin.
De esdoorn draagt veel vruchten dit jaar.
Ze hangen in trosjes onder uitgespreide vingers.
Alle helikoptertjes richten zich naar de aarde.
De esdoorn draagt veel vruchten dit jaar.
Ach, het einde van de zomer nadert.
Alle helikoptertjes richten zich naar de aarde.
Er zijn geen bolsters noch bloemen.
Ach, het einde van de zomer nadert.
Waar zijn de passagiers?
Er zijn geen bolsters noch bloemen.
Als de wind de jonge zaden in de lente meeneemt,
ver van de moederboom verwijdert, vraag ik mij af:
‘Waar zijn de passagiers’?
De esdoorn draagt veel vruchten dit jaar.
Helikoptertjes in de abdijtuin.

Rondeel met rijmschema

De zomer eindigt in trosjes
als vliegertjes in de abdijtuin,
Zeven elfjes als medepassagiers in de bosjes,
de zomer eindigt in trosjes.
Het schrijven geeft ons allen een blosje.
Straks slaan we onze propellers uit met lofbazuin,
als vliegertjes in de abdijtuin.
De zomer eindigend in trosjes.

Elfje

Samara
zuchtje wind
draai, tol, helikoptervrucht,
tuimeling in de zon,
Esdoornvrucht.

TOT SLOT

Samen
een schrijfmaatjesclub
in de abdijtuin
jaarlijks terugkerend creatief plezier
Schrijfnest

Pantoum

boom
boomstronk
middenin uitgehold
groene stekjes wringen zich door de aarde
boomstronk
innerlijke rust
groene stekjes wringen zich door de aarde
stam spoorloos
innerlijke rust
hoe diep gaan zijn wortels?
stam spoorloos
nieuw leven in oude stronk
teer begin van perenboom
hoe diep gaan zijn wortels?
boomstronk
boom

Haiku

oeroude boomstronk
zijn wortels diep in de grond
innerlijke rust

Elfje

waar
is je
stam naartoe gebracht
de boom is verdwenen
boomstronk

Rondgedicht

teer
nieuw leven
geworteld in verleden
loskomen van pijn
stap voor stap
voorzichtige transformatie
acceptatie

Pantoum

Verkoelde boom,
kalende huid.
Stam met ouderdomsvlekken beplakt.
Takken: naakt, broos.
Kalende huid.
Afzondering.
Takken: naakt en broos.
Stukje achtergebleven, onbekende vrucht,
in afzondering.
Werd het te warm onder je voeten,
stukje achtergebleven, onbekende vrucht?
Moed los te laten, om het van je af te schudden:
je omhooggerichte trots.
Werd het te warm onder je voeten?
Kalende huid.
Verkoelde boom.

Poëtische tekst

Ik ben een stam met ouderdomsvlekken.
Ik zoek verkoeling op naakte huid.
Ik kan me niet verbergen voor ‘t vuur dat uit de hemel raast.
Ik ben gevangen door gewortelde voeten in vermoeide grond.
Ik ben bevangen door honger en dorst.
Geen water noch voedsel gewonnen maar met omhooggerichte trots
heb ik de gloed uit de hemel weer uitgedaagd.
En andermaal dorst en honger gehad
tot er slechts een vruchtje achterbleef hangen aan mijn schrale takken.

Poëtische tekst

Werd het te warm onder je voeten? Waardoor je nu naakt en broos en onbeschermd geworteld staat?
Je kale takken die naar boven reiken: afgezonderde naakte trots.
En wat met je overgebleven beschadigde vruchtje?
Versleten en vergeten. Wat moet je ermee, verkoelde boom

Zandloper

Gevangen door gewortelde voeten.
Het vuur nadert
dichtbij mijn
stam.
Brandweermannen vechten
om mijn overleven.
Gehavende, opgewarmde oude boom.

Oogst in zicht.
Kleine boom met trossen kweeperen.
Een van hen vraagt mijn aandacht.
Ik bestudeer zijn geelbruine vacht.
Kleine boom met trossen kweeperen.
Ze lijken volgroeid
Ik bestudeer hun groen gele vacht.
Ze lijken behaard
en volgroeid.
Wanneer zijn ze klaar voor de pluk?
Ze lijken behaard.
Een enkeling bengelt aan een tak,
de andere vormen trossen.
Wanneer zijn ze klaar voor de pluk?
Kleine boom met trossen kweeperen.
Oogst in zicht.

Onbekend
is onbemind.
In een rijpe
kweepeer wil je wel
bijten.

Bijten
in een geplukte kweepeer
is heel riskant.
Dat vraagt
aandacht.

Aandacht
voor haar
vorm en structuur.
Maak haar klaar als
confituur.

Confituur
van kweeperen is leren
koken met recepten
van mijn
moeder.

Moeders
kookboek ligt
op zolder. Tekst
zonder foto’s brengt me
nostalgie.

Nostalgie
gewekt door boeken en
kookboeken. Ben zoet
voor enkele
jaren.

Jaren
geleden kocht
ik boeken die
ik nooit heb uitgelezen.
Opportuniteit.

Opportuniteit
om weer te lezen
in boeken, verslagen
en dagboeken.
Schatten.

Schatten
op zolder.
Van kweepeer tot
vergeten letters en woorden.
Herinneringen.