Als ik naar dit kunstwerk kijk …

zie ik een perfect imperfect werk
met het oog niet precies in het midden
denk ik
toch mooi: iets dat niet perfect is,
niet symmetrisch
voel ik
zo zou ik ook over mezelf kunne denken
ik ben perfect imperfect
vraag ik me af
wanneer ik dat van mezelf mag zijn
en of anderen me ook zo zien

Ik ontdekte tijdens het tekenen

dat ik het toch perfect wou nabootsen
ook al was een globale schets gevraagd.
Dat ‘het altijd zo goed mogelijk doen’
zit ergens heel diep vast in mij.

De titel
vind ik heel passend,
maar ik zou het in het Nederlands formuleren:
‘ik ben perfect imperfect’.

en schreef dan een zandloper

een perfect imperfecte dag
ziet er uit
zoals vandaag
gewoon
wandelen schrijven
en plezier hebben
niets bijzonders of speciaals

Schommelstoel
Op een houten terras
Moe kijk ik naar de bloemen in dit gouden uurtje.
De wind kalmeert mijn honger.
Mijn diepe kern zoekt verbondenheid met het groen van de natuur,
hongerig om gevuld te worden
met zachtheid.
Ik zoek de wezer.

Een pantoum bij een van haar eigen weefwerken

Een BAD om in weg te zinken
Bubbels en wolken draaien
Wit
Structuur rondom rond
Bubbels en wolken draaien
Tedere beweging
Structuur rondom rond
Klank
Tedere beweging
Mag ik nog een keer?
Klank
De Fluffyness
De regelmaat, het ritme
Mag ik nog een keer?
Bubbels en wolken draaien
Een BAD om in weg te zinken

Een rondgedicht bij dit weefwerk

Anders
Kronkelend draaiend
Vrij cirkelend spinnend
Een dervish tollend
Tinten tonen verbroederen
Perfect imperfect
Heel

Als ik naar dit kunstwerk kijk …

zie ik witte en blauwe cirkels in alle tinten blauw; alles vertrekt vanuit het centrum en draait rond

denk ik aan stromend water, aan een draaikolk met allerlei kleurvarianten, in zee of in een rivier

voel ik mij nu eens meegezogen, dan weer opgezwiept door de stroming

vraag ik mij af wat voor de kunstenaar primeert: het proces van het weven of het al of niet beoogde resultaat.

Tijdens het maken van een globale schets van dit werk ontdekte ik iets nieuws:

ruimte
witruimte
licht en lucht
ervaar het wit
als stapstenen
donkere lijnen
als vaarroutes
op mijn reisweg
voel me welkom
en gedragen

Ik gaf het werk als titel:
mijn reisweg

en schreef dan een villanelle

Mijn reisweg
over paden
en stapstenen
naar Compostella
in goed gezelschap.
Mijn reisweg
donkere dagen met
sprankelend licht
op de stapstenen.
Vanuit mijn centrum
menig afstand overbrugd.
Mijn reisweg
overspant tientalen jaren
met de natuur en de maan
als stapstenen.
Eindbestemming
nog niet in zicht.
Mijn reisweg
cirkelt verder.