FORUM

precies daar
waar het rode doek
mijn rechtervoet raakt
daar doet het pijn

Villanelle

Een standbeeldje van een “stapper”
roept mijn aandacht
met haar groene steentjes en haar wit metalen kapje.
Zo mooi en aantrekkelijk in mijn ogen.
Met de grote vaste (sterke) stap die zij zet.
Een standbeeldje van een “stapper”
die vooruit wil met doorzettingsvermogen.
Maar ze loopt zo gebukt, in mijn ogen.
Met haar groene steentjes en haar wit metalen kapje
zou zij zich fier rechtop mogen houden,
naar mijn gevoel en mijn levenswens.
Een standbeeldje van een “stapper”.
Wat kan ik haar inblazen om hoop te geven,
om vooruit te kijken en open op de wereld?
Met haar groene steentjes en haar wit metalen kapje.
De lente is zo mooi gestart,
dat zou zij ook kunnen aanvoelen.
Een standbeeldje van een “stapper”
hield mij deze namiddag bezig!

Haiku

doorleefde stenen
fluisteren hun geheimen
herinneringen

uitgesleten steen
gestolde openingen
kwetsbaar vanbinnen

Rondeel

gestold gesteente
geslepen door zee
oeroude mysteries
omsluierd door wind
gestold gesteente
oneindige eindigheid
geslepen door zee
gestold gesteente

Rondgedicht

gesloten
loom opengaan
spreid je vleugels
blijven of verdergaan
op de stroom
van verlangen
aarzeling…

Pantoum

Ze spreken hun eigen taal.
Embryonale vormen uit klei,
organisch naar binnen geplooid 
Herkenbaar en tevens vreemd.


Embryonale vormen uit klei,
mysterieuze beginsels.
Herkenbaar en tevens vreemd
Ijzer wurmt zich door een broze schaal.

Mysterieuze beginsels 
Waar komen ze vandaan? 
Ijzer wurmt zich door een broze schaal.
De verscheidenheid ontroert.


Weefsels geboren uit de oceaan.
Waar komen ze vandaan?
Embryonale vormen uit klei 
Ze spreken een eigen taal.

Proza 1

Stilte!
Een slang in ’t groen zuigt mijn essentie op.
Ik ben niet dood, al leef ik ook niet.
Ik proef naar steen.
‘Uit je torso steekt een zwaard?’
De stilte doorbroken! Ik kan me niet draaien. Wie is daar?
Ah, ik word niet gehoord. Ik ben onthoofd.
‘Wat hebben ze met jou gedaan?’
Ik wil het wel verklaren maar dan moet de stem die naast me staat zwijgen. En luisteren naar het geluid van stromend bloed of naar de vrede die rond me hangt.
Ik ben een wezen uit een oude wereld.
Hoor me.
Daal diep af in je binnenste.
Daar zit mijn stem.

Proza 2

Cirkelvormig en scherp kleeft Damocles aan zijn torso.
Ik ruik het isolement in de schemer van de kelder. En ik voel plots zijn marmeren klanken.
Die fluisteren woorden in mijn mond terwijl ik met mijn ogen graai.
Ik zoek de plek waar de navelstreng ooit heeft gezeten.
In die puist schuilt zijn levenskracht.
Die ontwaakt als ik naast hem zit.

Rondgedicht

Is
hier iemand?
Ik zit vast.
Wie ben jij?
Dat weet ik
zelf ook
niet.

De wereld staat op z’n kop.
Verwijt schroeit mijn lippen.
Ik glijd in een zee van stilte,
sluit de luiken en luister naar
het gefluister in de kinkhoorn.
Elk verhaal heeft twee gezichten.

Tot hier en verder
in de kapel
en de
kelder
luisteren naar
het onverwachte verhaal
waarmee kunstenaars ons verrassen

Mare e monte – Isidoor Goddeeris
Mare e monte is een krachtig verticaal werk in Carrara marmer.
Uit de massieve steen kapt Isidoor Goddeeris een precieze trap. De sculptuur lijkt niet opgebouwd, maar vrijgelegd, alsof de vorm al in het gesteente aanwezig was.
De ruwe buitenzijde blijft bewaard, terwijl binnenin een weg verschijnt.
Tussen berg en zee, tussen massa en opening, ontstaat een traject.
De trap suggereert een opgang, maar blijft onbereikbaar.
Wat zichtbaar wordt, is geen bestemming, maar een beweging naar binnen.
LP