Week 03/2026 – creatieve oogst

Week 03 = van 12 tot 18 januari 2026

Mijmeren op papier

  • Omdat ik door griep werd geveld heeft mijn creativiteit zich de voorbije week beperkt tot het neerschrijven van mijn reflecties (zie volgende rubriek).
  • Ik liet ook reeks 38 van 1000 vragen aan jezelf aan mij voorbijgaan, net als vorige week. Gelukkig had ik de vragen wel vooraf gepland.

Een engelbewaarder fluisterde mij de voorbije week in om na te denken over activiteiten die mij vreugde en energie geven en over gewoontes die mijn energie wegzuigen en daar conclusies uit te trekken.

  • Eén van mijn reflecties heeft ertoe geleid dat ik na reeks 40 stop met het delen van 1000 vragen aan jezelf. Ik laat de deelnemers echter niet in de kou staan en bezorg hen op 28 januari de weg naar de bron waaruit ik veertig weken heb geput.
  • Sinds 7 januari bleef ik weg van Facebook. Het zorgde voor minder prikkels en voor meer vrije tijd. Dat geldt ook voor het dagelijks nieuws op televisie.
  • Stap voor stap schreef ik mij uit voor nieuwsbrieven die ik nooit lees maar die mijn mailbox doen barsten.
  • Ik bekeek of het lidmaatschap van werkgroepen mij op z’n minst evenveel energie geeft als het van mij vraagt.
  • Ik zet een punt achter mijn mandaat als lid van de Raad van Mede-eigenaars van De Gulden Kamer bij de volgende Algemene Vergadering.
  • Ik stapte uit de Klankbordgroep van Lets Brugge en heb ook de plannen opgeborgen voor een reeks workshops in samenwerking met een collega voor Pret & Verzet.
  • Ik geef forfait voor een creatieve tentoonstelling deze zomer in Zedelgem. De verplaatsingen en aanwezigheid zouden te veel tijd en energie van mij vragen.
  • Ik blijf er over waken dat het geven en ontvangen van energie als vrijwilliger in balans blijft.
  • Dat geldt voor Creatief mijmeren op papier in ’t SchrijfNest, zowel in de Garve als op verplaatsing en op het forum waar de schrijfmaatjes hun schrijfoogst kunnen delen.
  • Voor mijn engagement als bestuurslid van Apple Senioren Brugge zal ik erover waken dat ik mijn grenzen aangeef en mij te beperken tot het takenpakket van secretaris en webbeheerder.
  • ‘t SchrijfNest op Facebook staat nog steeds ‘on hold’. Ik neem pas de draad weer als ik de energie heb om schrijfopdrachten te verzinnen.
  • Pas na de winter zal ik opnieuw deelnemen aan shut up and write in de Zorge; dan zal ik beslissen of ik tot het najaar blijf deelnemen.
  • De biografie leesgroep doet mij lezen, ontdekken en schrijven; het voedt mij.
  • Ik blijf verder Wordfeud spelen met twee maatjes, op mijn vrije momenten; het ontspant mij.
  • Ik blijf mezelf bij volle maan uitnodigen voor een collage en enkele schrijfsels die ik op mijn blog blijf delen.
  • Ik neem mij voor om met een andere ingesteldheid de wekelijkse schrijfsessies in het Gezellehuis bij te wonen dan tot nu toe het geval was. Wie weet kan ik dan toch genieten van wat Marieke De Maré ons aanreikt aan poëzie en proza opdrachten.
  • Er staan nog een drietal engagementen op mijn lijstje waarover ik nog wil nadenken. Ik blijf echter niet bij de pakken zitten. In de tijd die vrijkomt hoop ik te kunnen genieten van de natuur en van samen-zijn met anderen.

Door het wegblijven van sociale media had ik tijd om te lezen de voorbije week:
– ik heb Als de dieren van Lieselot Marien uitgelezen;
– ter voorbereiding van de Biogravinnen las ik verder in Altijd te paard, de biografie Renate Dorrestein van Iris Pronk:
– ter voorbereiding van Woord volgende woensdag, las ik Het glinstert van Marieke De Maré en Lara Taveirne. Deze verhalenbundel kwam vorige week aan bod; wegens griep was ik er voor het eerst niet; ik genoot in de namiddag wel van het schrijven van een kort verhaal, de opdracht die ik ’s morgens heb gemist;
– in de Biekorf leende ik nog een verhalenbundel: Tlieverdje van Lieven Tavernier.

Viviane Van Pottelberghe
18 januari 2026

2 reacties

  1. Dag Viviane,
    ik las je blog van 3/2026 met evenveel verbazing als bewondering over wat jij maandelijks allemaal op je programma hebt staan — en had staan. Wat betreft nieuwsbrieven en lidmaatschappen van werkgroepen is dat zeer herkenbaar.
    De vele andere activiteiten, live of online, doen me vermoeden dat een winterse griep je even heeft doen stilstaan. En net dat vind ik het pluspunt van even ziek zijn: het is een teken van de natuur, van het lichaam, om gewoon even te stoppen.
    Blijf vooral doen waar je hart blij van wordt, zonder aandacht voor of oordeel van anderen. Warme groetjes, Monik

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *