Week 18/2026 – creatieve oogst

Week 18 = 26 april-3 mei 2026

Creatief project

  • Op 1, 2 en 3 mei genoot ik van het Open Huis in de villa van Studiebureau Jonckheere: tentoonstelling, atelier, toonmomenten, workshops & onthaal van drie creatieve vrouwen en twee andere creatievelingen waaronder mijn echtgenoot. Zelf probeerde ik te zentanglen en collages te maken met materiaal dat ter beschikking stond voor bezoekers.
1/5/2026
Mijn volle maan collage op 2/5/2026

Mijmeren op papier

  • Mijn volle maan collage (zie hoger) maakte ik pas op 2 mei, de dag waarop Marc en ik 56 jaar getrouwd waren én enkele dagen nadat Marc bij de dermatoloog een positieve boodschap kreeg. Ik schreef er een pantoum en een rondeel met rijm bij.

56 jaar huwelijk

bloem en vrucht
wees gelukkig
rood en groen
bloem en vrucht
hemel op aarde

groen rood en
witte stippen
hemel op aarde
weerspiegeld

witte stippen
dankbaarheid
in tweevoud
weerspiegeld

bloem en vrucht
56 jaar gehuwd




Zesenvijftig jaar een paar
Samen zijn, samen leven
We voelen ons dankbaar
Vallen en weer opstaan
Het lijkt sterk op weven
Vandaag staat geschreven
Zesenvijftig jaar een paar

  • Ik combineerde deze week twee opdrachten voor Spelen met Taal:
    – Een bekend sprookje voorzien van een alternatieve hoofdpersoon
    – Iets bedenken, hoe doe je dat?

Wit Stipje en de Zeven Mieren

Wit Stipje was moederziel alleen in ’t grote bos, en ze werd bang. Ze begon te lopen en bleef doorlopen, zolang haar voetjes maar verder konden.
Toen het avond werd zag ze een klein huisje; ze wilde erin gaan om uit te rusten. Ze ontdeed zich van haar rode muts met wittte stippen.
Alles in het huisje was klein, maar sierlijk en keurig. Er stond een wit gedekt tafeltje, met zeven kleine bordjes, en bij elk bordje een klein lepeltje, en zeven mesjes, en vorkjes en ook zeven bekertjes. Tegen de wand stonden er zeven bedjes naast elkaar.
Toen het helemaal donker geworden was, kwamen de heren des huizes doodop het huisje binnen, dat waren zeven mieren.

Ik schreef zo-even een sprookje.
Wit Stipje en de Zeven Mieren.
Wil je weten hoe ik het heb bedacht?
Ik liet me door een sprookje inspireren.
Eerlijk gezegd, dat ging ik kopiëren.
Ik sloeg de namen aan diggelen.
Anders gezegd, ik was aan ’t viggelen (*).
Opdracht spelenderwijs volbracht.

(*) West-Vlaams voor ‘onhandig losmaken, snijden’.

  • Voor #SchrijfNest755 schreef ik een tekst bij een item uit een tentoonstelling in de Biekorf te Brugge, tijdens Erfgoed Dag.

Was de lacher van Brugge
leesvoer voor vrouwen?
Ja, dat was het wel voor 
Jan, maar wie was alleman?
Voor wie doopten Guido,
Hugo en hendrik-Lodewijk
hun pen in een pot inkt?
Wie kon zich ‘nen dikken’
(sigaar) permitteren?
Rookten vrouwen toen
al sigaren of smoorden 
ze een sigaar van hun
rokende echtgenoot?

Ik heb de voorbije week verder gelezen in Altijd te Paard (biografie van Renate Dorrestein) van Iris Pronk, als opdracht voor de biografiegroep.

Ik startte echter met Ode van David Van Reybrouck. , dat het thema was van Woord vorige woensdag.

Viviane Van Pottelberghe
3 mei 2026

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *