Week 24/2026 – creatieve oogst
Week 24 = 8-14 juni 2026
Creatief project
- In de biografiegroep wordt op 7 juli de biografie van Renate Dorrestein afgerond. We werden uitgenodigd om de inhoudstafel van Altijd te Paard creatief uit te beelden in een scrapbook. Hieronder mijn creaties voor hoofdstuk 1 en 2.
- Ik heb opnieuw mijn persoonlijk scrapbook ter hand genomen de voorbije week voor creatieve werkjes met restmateriaal en gelliprints.
Mijmeren op papier
Voor #SchrijfNest761
schreef ik opnieuw een kwatrijn bij een werkje op de
Expo SAMEN! in De Korf en de Republiek in Brugge.
Op deze groepstentoonstelling verkennen de kunstenaars van kunstatelier Ardéfoo wat samenhorigheid kan betekenen.
Een rode draad ligt klaar
om hoofd en hart te verbinden
Als je de truc weet te vinden
is oprecht geluk haalbaar.
Voor Spelen met taal schreef ik een herinnering uit mijn kindertijd.
Stil, luister het regent
op de pannen van het dak
tok tok tokketok
in de teilen naast ons bed
tik tik tikketik.
Zus en ik tellen de druppels
alsof we schaapjes tellen.
In het Gezellehuis trok ik lukraak achttien koelkastpoëzie magneten (zie stap 1) die ik vervolgens met enkele woorden mocht aanvullen (stap 2) om uiteindelijk een poëtische tekst te maken, geïnspireerd door de vorige stappen.
1
deze winter kunnen soep met twijfel
onder ons boos slecht pluizig feest
kan ander nat succes tegen mij.
2
Deze winter kan soep met twijfel worden opgediend.
Onder ons, boos slecht pluizig feest.
Kan ander nat succes tegen mij worden gebruikt?
3
Deze winter kan soep met twijfel
warm worden opgediend op een
pluizig feest met natte poezen
en boze konijnen. Succes.
*********************
VERZOEK
Wie helpt met aan zo’n doosje koelkastpoëzie?
In de handel is dit niet meer te vinden.
U zou mij – en de vrienden van ’t SchrijfNest – er een enorm plezier mee doen.
Gelezen
De voorbije week las ik de allerlaatste hoofdstukken van Altijd te Paard (biografie van Renate Dorrestein) van Iris Pronk, (opdracht voor de biografiegroep) en nam ik opnieuw mijn eReader ter hand. Pluto van Lara Taveirne. stond genoteerd als ‘ongelezen’. Vanuit nieuwsgierigheid ben ik het opnieuw beginnen lezen. Hieronder vind je de flaptekst.
‘Een goudkleurige Volvo hobbelt over een doodlopende weg, gevolgd door een immense stofwolk. Achter het stuur zit een druk pratende vrouw onder een strooien hoed. Op de achterbank, onder al even indrukwekkende hoofddeksels, zitten haar drie oudste dochters. Uit het passagiersraam steekt het hoofd van de tienjarige Antonia. Zij draagt geen hoed. Haar korte haren wapperen terwijl ze Pluto binnenrijden, want zo noemen haar zussen het doodse platteland waar hun moeder in een opwelling een scheef dijkhuis heeft gekocht.
In Pluto beleeft Antonia de zomer van haar leven. Pas vele jaren later keert ze terug, met een baby in een draagdoek en een peuter aan de hand. Maar ditmaal is het geen zomer. Het dijkhuis is zwaar in verval. Antonia’s hart ligt aan diggelen. De noordoostenwind blijft maar waaien. En de baby houdt niet op met huilen.
In Pluto biedt Lara Taveirne een volkomen authentieke blik op een van de grote thema’s van het mensdom: verlies. Zonder mededogen laat ze haar rouwende personages afdalen in het schimmenrijk, met alleen een touwtje om de weg terug te vinden: de onbreekbare band tussen generaties.
‘Pluto roept een wereld op die je dwars door iedere zin en de springlevende personages kan voelen en ruiken, zo dichtbij komt het allemaal. Sterke vrouwen, niet gespaard door het leven, zoeken onconventioneel hun weg in het bestaan. Lara Taveirne laat moeiteloos de woorden dartelen en zingen zoals weinigen dat kunnen.’
Bron: Standaard Boekhandel
Viviane Van Pottelberghe
14 juni 2026