Uitbarsting
lucht en aarde
wit licht
de aarde opent zich
lucht en aarde
een explosie van licht
de aarde opent zich
geen krater te zien
een explosie van licht
eruptie?
geen krater te zien
oorverdovende stilte
spattende lava
eruptie
lucht en aarde
uitbarsting

Op weg naar het licht
vreemde wezens
op een bruine wolk
tegen licht
vreemde wezens
mysterieus
tegen licht
onbeschermd
mysterieus
waar gaan ze heen?
onbeschermd
licht
vrij
gaan ze heen
vreemde wezens
op weg naar het licht

Introspectie
vlakken, vlekken en strepen
twee gezichten
lijken maskers
vlakken, vlekken en strepen
angstaanjagende
maskers
scheidingslijn
angstaanjagend
spiegelbeeld?
scheidingslijn
ik voel me bekeken
ik voel me bevraagd
spiegelbeeld?
vlakken, vlekken en strepen
introspectie

Fata morgana
een stad baadt in licht
smeltend ijs
onder de vlakte
een stad baadt in licht
verblindend
boven de ijsvlakte
neemt de stad weinig plaats in
verblindend
hoe lang houdt het ijs nog stand?
de stad neemt weinig plaats in
het ijs smelt zienderogen
de stad dreigt te verdwijnen
hoe lang houdt het ijs nog stand?
een stad baadt in licht
fata morgana

Op zwier

Ik sta stil.
Twee armen wijzen naar de lucht, 
twee armen wijzen naar de grond.
Ik heb geen schijn van kans om te bewegen, 
laat staan dat ik op zwier zou gaan.
Mijn onderste armen worden gevangen gehouden.
Wind of geen wind, ik sta aan de grond genageld.

Nochtans is wind mijn geliefde en mijn stimulator.
Wind geeft me energie en een reden tot bestaan.
Pas in het gezelschap van wind voel ik me nuttig.
Wind windt me op, stuurt sidderingen door mijn lijf
en zet mijn ingewanden in beweging.
Zonder wind hou ik me staande, 
fier rechtop in mijn zwarte outfit
Mijn hoed beschermt mijn innerlijke
rijkdom tegen ongenode gasten.
Mijn lichaam rust op zware houten poten, 
die wijdbeens op vierkante schoenen staan.
Een houten trap met meer dan twintig treden 
leidt naar een opening in mijn lijf die toegang
verleent aan geïnteresseerde bezoekers.

Een man beklimt de trap.
Dat leidt me even af.
Er gebeurt een wonder. 
Mijn lijf beweegt schijnbaar,
maakt zelfs een kleine draaibeweging. 
Ook mijn wieken deinen zachtjes,  
zijn niet langer met de grond verbonden. 
Ze maken een volledige tocht naar links
en rusten dan kort even uit voor ze
een volledige tocht naar rechts maken.
Daar zit de molenaar voor iets tussen, 
ik zie hem onder mij verschijnen.
Na drie toeren naar links en 
evenveel toeren naar rechts
geeft hij mijn onderste wiek
met blote handen een duwtje. 
Dat is blijkbaar onvoldoende.
Wanneer hij wat harder duwt
blijven mijn wieken draaien.
Ze hebben het ritme te pakken.

Ik ga op zwier.
Benieuwd of er graan gemalen wordt?

GROEI

Met de jaren
groeit mijn leeftijd
en ontluiken ervaringen.

Met de jaren
krimpt mijn geheugen
en verschrompelen herinneringen.

Met de jaren
beweeg ik mij meer en meer online
en wordt mijn wereld ruimer.

Met de jaren
worden fysieke inspanningen lastig
ze beperken mijn bewegingsvrijheid.

Met de jaren
groeit mijn dankbaarheid
voor het leven dat ik mocht leven.

zijn ogen
haar hand
hij machteloos
de zon volmaakt
een man duizelig
zij perfect
schoon
juist, schoonheid
met licht

hij kan zijn ogen
niet van haar afhouden
zij wast haar handen
in onschuld