#SchrijfNest732

herinnering
elk jaar opnieuw
reis langs zerken
familie of vrienden
sereen herdenken
tijd vloog heen
verdriet verstilt
aandachtig
kijken naar
alles wat de natuur
niet vasthoudt maar
traag transformeert
in de vorm van
een geurinnering

De geur van krijt. Een herinnering wordt plots haarfijn wakker.
Als attentie voor een jarige tekenden wij de omtrek
van onze handen op een vel tekenpapier in
Loppem. Ik herinner me de locatie maar
de datum niet. Ik herinner me
jouw fijne handen die mijn
hart raken. Een teken
van verbondenheid over
de dood
heen.

*******************

Geïnspireerd door Poëzie van Rozalie Hirs

de geur van gekleurd krijt ingeslapen herinneringen poppen op creatief feest taart thee en koffie geuren smaken strijden om aandacht van de kasteelheer voor een dag gasten tekenen handen op maagdelijk vel papier ontvangt wijd open gestrekte vingers van haar van mij van hem en andere feestvierders geven en ontvangen liefde verbindt over de jaren en de dood heen bewaard in ons hart en op zolder

Geurinneringen

druppels tellen
in een herfsttafereel
afgevallen blaadjes
drijvend tussen
regendruppels
verbondenheid
niets gaat verloren
in de natuur
mensen die luisteren
naar het verhaal
van wie zwijgt
handen die elkaar
aanraken
herinneren aan
verbondenheid
als regendruppels
geurinneringen

Het is mistig op het kerkhof. 
Ik tel de vele regendruppels
die op jouw grafsteen pletsen.
Jij hield van gevallen bladeren
Je was immers een herfstkind.
Regendruppels herinneren mij
aan onze kerkhof wandelingen.

We wandelen langs het sportveld.
Ik voel regendruppels op mijn wang
en hoor ze tikken op mijn regenjas. 
Herfstgeur bereikt mijn neusgaten.
Vervlogen herinneringen ontwaken.
Je kuste mij op mijn natte wangen
tijdens een wandeling in het bos.

Geurinneringen
door geuren gewekte
herinneringen.
Geurinneringen,
verstekelingen
plots ontdekt,
door geuren gewekt.
Geurinneringen.

Brugge, 18 oktober 2025

Dag lieve mussen.

Vandaag krijg ik de kans om jullie een brief te schrijven en dan nog wel een liefdesbrief in het Concertgebouw van Brugge. Dat klinkt toch als muziek in de oren?

Kijk je mee naar mijn schrijfplek? Ik zit aan een tafeltje dat met een zwarte nap is bekleed. Een roze lamp op keramieken voet belicht de vellen gelijnd papier en een glazen karaf met twee grote witte veren. Die durf ik niet in inkt te dopen voor mijn brief. Ik gebruik een zwarte stift.

In mijn verbeelding kijk ik door een groot venster naar ons tuintje waar jullie dagelijks op bezoek komen. Iedere ochtend zien we jullie in groepjes van tien tot vijftien uit de bamboe bij de buren opstijgen. Geen vliegtuig stijgt even snel op. ‘s Avonds zitten we op de uitkijk om jullie te zien landen. Voor die keer dat ik na zonsondergang de droogmolen met een klap dicht laat vallen en zo jullie slaapritueel stoorde, wil ik mij oprecht excuseren (al was het wel een grappig zicht toen jullie verschrikt en met hels lawaai opstegen om enkele minuten later weer de rustplaats op te zoeken).

Tijdens elke maaltijd sla ik jullie gade. Dat betekent dat jullie meermaals per dag mijn leven opfleuren. Met al mijn zintuigen geniet ik van jullie aanwezigheid en bedrijvigheid. Ik zie jullie huppelen, dansen, vliegen, fladderen en hoe de grootste mussen de kleintjes voederen. Ik hoor jullie piepend en tjilpend communiceren. Wanneer jullie in een rijpe peer pikken, proef ik de zoete smaak. Ik ervaar kameraadschap wanneer jullie elkaar een plaats gunnen op de rand van de teil met water, speelsheid wanneer jullie om beurt spetterend in dat water baden. 

Wanneer een van jullie een kruimel brood weg snoept van een ander, herken ik in jullie gedrag ook dat van mensen. Egoïsme. De wet van de sterkste, van de rapste, van de slimste. Omdat ik zonder oordeel naar jullie kijk, word ik uitgenodigd om milder naar de menselijke samenleving te kijken. Er is immers zoveel moois dat mijn aandacht verdient, zowel bij jullie als in de wereld. Ik sluit mijn ogen niet voor het onrecht, maar blijf er mijn aandacht niet op richten. 

“Hoe je kijkt is wat je ziet en wat je ervaart”. Naar jullie leefwijze kijken maakt mij gelukkig, maakt me rustig. Op eenzelfde manier naar mijn wereld kijken doet dat ook. En daar ben ik jullie dankbaar voor.

Lieve mussen, Ik zie jullie graag, in alle betekenissen!

Een hartegroet,
Viviane