Een streep zonlicht priemt door het kleine vensterraam aan de straatzijde, terwijl paard en kar van de groenteboer de kasseien tot leven brengen. De stilte die daarop volgt wordt onderbroken door de koekoek die met zijn kopje het deurtje van de klok openduwt.

Met gevouwen handen staan vier volwassenen er rond twee schragen waarop een kist rust die de zoon zelf heeft gemaakt. De dochter heeft met een wit laken de binnenkant bekleed. Ze kijken ingetogen naar het gezicht van moeder. 

Hun gedachten dwalen af naar het ritueel van gisteren in deze kleine vertrouwde ruimte. Nadat de pastoor het heilig oliesel had toegediend, mochten de kleinkinderen zijn voorbeeld volgen en op het voorhoofd van Mémé een kruisje maken. Toen het klein grut de kamer had verlaten, kwam het haar eerstgeborene toe om de traditie in ere te houden en de keramieken spaarpot stuk te slaan voor zij de ogen sloot.