Week 17/2026 – creatieve oogst
Week 17 = 20-26 april 2026
Creatief project
- Zonder nadenken een collage met snippers van gel prints maken voor het slapen gaan… het zorgt voor een goede nachtrust. Misschien moet ik dit wel meer doen.
- Op zondag 26 april deed ik op de erfgoed dag mijn eigen ding. Ik maakte een boekje met erfgoed afbeeldingen, terwijl kinderen hun eigen almanak blad vol kleurrijke zeefdrukken maakten met de risoprinter in De Biekorf.
Mijmeren op papier
Vandaag reikte Marieke De Maré (Woord/Academie) ons een schrijfuitdaging aan in opdracht van de bibliotheek Brugge voor een komende tentoonstelling over ‘vondsten’ uit de geschiedenis.
Ik heb voor deze opdracht in twee stappen gewerkt: op deze pagina vindt u mijn kort verhaal in exact 150 woorden dat mij dan weer inspireerde voor een korte poëtische tekst dat ik hiernaast deel.
Voor zij de ogen sloot werd
haar laatste wens verhoord.
Traditie werd gerespecteerd.
De keramieken pot met gleuf
werd door haar eerstgeborene
plechtig aan diggelen geslagen.
Een spaarzaam leven kaatste
tussen kleine en grote munten
over de zwart wit stenen vloer.
- Op uitnodiging van Gen bracht ik met de vrienden van ’t SchrijfNest op donderdag 23 april een bezoek aan de tentoonstelling Moeder en kind.
Het gaat om een expo van meer dan 25 cursisten van het Deeltijds Kunstonderwijs van de Stedelijke Academie Brugge in de gang van de Rechtbank in Brugge. Gen zal de teksten die wij ter plekke schrijven aan de lesgeefster van de cursisten bezorgen: een (pers)artikel, een column, een of meerdere gedichten, al of niet gebruik makend van een gekende schrijfvorm, waarin duidelijk wordt welk effect de kunstwerken op ons hebben. Dit zou een meerwaarde kunnen betekenen voor de cursisten.
Troost
moeder en kind
in tinten blauw
arm biedt steun
moeder en kind
ik heb spijt
arm biedt steun
ik voel pijn
verdriet en
schaamte
als moeder
troost ik mijn
innerlijk kind
In de gang van de jeugdrechtbank
ontmoet ik mijn innerlijk kind
dat gekwetst zijn stem verheft
en eensklaps wil verdwijnen om
schaamte en pijn te verbergen.
Ik omarm mijn kind en fluister
jij mag er zijn zoals je bent.
Met open ogen luister ik naar
wat het schilderij mij vertelt.
Ik zie de rug van een kind
met kort geknipt haar
in een hemelsblauwe jurk,
het hoofd tegen de arm
van zijn moeder gedrukt.
Met open hart luister ik naar
wat het schilderij mij vertelt.
Het kind keert mij de rug toe,
voelt zich niet gehoord of gezien,
zoekt troost en geborgenheid,
vraagt aandacht en bevestiging.
Viviane Van Pottelberghe
26 april 2026